Een verborgen grottenstelsel. Waterspuwers die vanaf elk oppervlak op je neerblikken. Een wenteltrap die langs een druppelende put afdaalt naar een tempelierskruis in de vloer. Dit is niet gebouwd om louter te bezichtigen. Het is gebouwd voor inwijdingsrituelen en vormt het hart van het vreemdste landgoed van Portugal.

Het landgoed is het werk van António Monteiro, een Portugese koffiemagnaat met de bibliotheek van een geleerde, die de eerste tien jaar van de twintigste eeuw zijn fortuin en zijn obsessies in een heuvel boven Sintra stak. Samen met de Italiaanse architect Luigi Manini bouwde hij een neo-manuelijns paleis vol waterspuwers en pinakels.

Daaromheen legde hij tuinen aan vol grotten, symbolische beelden en ondergrondse gangen, geput uit zijn diepgaande studie van alchemie, klassieke mythologie en de geheime geschiedenis van de Tempeliers. Elke trap, elke uitgehouwen steen en elke kronkel in het pad werd weloverwogen geplaatst. Over sommige van die redenen wordt ruim een eeuw later nog steeds gediscussieerd.

Ik liep Regaleira voor het eerst binnen in 2001. Je kon er toen nog spontaan naartoe gaan, via de stapstenen het meertje oversteken en zo lang in de put blijven als je wilde. Die versie van Regaleira bestaat niet meer. Virale roem heeft dat allemaal veranderd. Tickets met tijdsloten. Gereguleerde wachtrijen. Eenrichtingsverkeer bij de afdaling door de put, waar het personeel streng op toeziet. Niets hiervan heeft de plek voor mij minder bijzonder gemaakt. Het heeft er alleen voor gezorgd dat weten hóé je de plek bezoekt veel belangrijker is geworden dan vroeger.

Ik verken Portugal al sinds 2001, en samen met mijn Portugese vrouw ben ik in elk seizoen teruggekeerd naar Quinta da Regaleira. In deze gids deel ik wat we hebben geleerd, zodat je je eigen weg kunt vinden door het vreemdste landgoed van Sintra.

 

 

De Poço Iniciático

Daal zevenentwintig meter af in een omgekeerde toren die in de heuvel is uitgehouwen. Een wenteltrap kronkelt langs negen bordessen naar beneden, één voor elke cirkel van de hel in Dantes Inferno, tot aan een tempelierskruis in de stenen vloer. Dit is de plek waar de inwijdingsrituelen van het landgoed begonnen.

Palácio da Regaleira

Het flamboyante neomanuelijnse pronkstuk van het landgoed, omringd door een achthoekige toren, sierlijke pinakels en een verzameling uitgehouwen waterspuwers. Het interieur voert de symboliek nog verder door en verbindt de persoonlijke mythologie van Monteiro met de middeleeuwse ridderorden die aan de wieg van Portugal stonden.

Percursos Subterrâneos

Een netwerk van met steen beklede gangen strekt zich uit vanaf de voet van de inwijdingsput. Ze werden ontworpen als een beproeving, een reis door de duisternis naar het licht. Kies het juiste pad en je komt tevoorschijn achter een verborgen waterval. Neem de verkeerde afslag en je belandt bij de Poço Imperfeito.

Capela da Santíssima Trindade

Een kleine kapel met een verfijnd gebeeldhouwde gevel, op slechts een paar passen van het paleis. Achter het altaar geeft een stenen valluik toegang tot een tunnel die helemaal naar de crypte van het paleis loopt. De tunnel is gesloten voor bezoekers, maar je kunt wel zien waar hij begint.

Toegangsprijzen
De toegangsprijs voor volwassenen voor Quinta da Regaleira bedraagt € 15. Er zijn gereduceerde tickets van € 10 voor jongeren (van 6 tot 17 jaar) en senioren (65+). Kinderen onder de 5 jaar mogen gratis naar binnen.

In het zomerseizoen zijn de openingstijden van 10:00 tot 19:00 uur. In het laagseizoen zijn deze verkort tot 10:00 tot 18:30 uur. De laatste toegang is één uur voor sluitingstijd.

Boek je tickets altijd vooraf
Ik bezoek Sintra nu al meer dan 26 jaar en heb Quinta da Regaleira zien veranderen van de best bewaarde geheime plek van Sintra tot de op één na populairste bezienswaardigheid van de stad. Deze snelle groei heeft helaas de nodige problemen met zich meegebracht, waardoor een bezoek tegenwoordig niet meer zo speciaal of uniek aanvoelt als vroeger.

Het grootste probleem is de populariteit van het landgoed en de virale bekendheid van de Poço Iniciático. Om de enorme stroom toeristen aan te kunnen, heeft Quinta da Regaleira een systeem met tijdsloten moeten invoeren, vergelijkbaar met het systeem bij het Palácio da Pena.

Als je tijdens het hoogseizoen op bezoek gaat, raad ik je ten zeerste aan om je tickets met tijdslot zo ver mogelijk van tevoren te boeken. De populairste tijden (tussen 10:00 en 14:00 uur) zijn vaak al dagen van tevoren volledig uitverkocht. Een deel van het probleem is dat reisorganisaties vooraf tickets reserveren voor de populairste tijdstippen die aansluiten bij hun tours, en dit wordt nog erger wanneer er een cruiseschip aanlegt in Lissabon. Ik heb regelmatig teleurgestelde toeristen gezien die vier uur of langer moesten wachten voor ze naar binnen mochten.

Tip: Als de wachtrijen bij Regaleira te lang zijn, overweeg dan een bezoek aan Palácio Biester (dat direct ernaast ligt) of Palácio de Monserrate, een ondergewaardeerd pareltje in Sintra.

Als je maar één ding uit deze gids meeneemt, raad ik je ten zeerste aan om je tickets ten minste twee dagen van tevoren te boeken. De beste plek om ze te kopen is via de officiële website: www.regaleira.pt

Let op: Quinta da Regaleira wordt niet beheerd door Parques de Sintra (de organisatie die alle andere bezienswaardigheden beheert, zoals Pena, het Moorse Kasteel en Monserrate). Je kunt voor dit landgoed dus geen tickets kopen via hun website.

Hoe laat kun je het beste gaan?
Denk voordat je tickets boekt goed na over de rest van je dagje Sintra en bepaal wat voor jou het beste tijdstip is voor een bezoek. Je toegangstijd moet een goede balans zijn tussen de andere bezienswaardigheden in Sintra die je wilt zien, de verwachte drukte en je eigen energieniveau.

Tip: De tickets voor het Palácio da Pena zijn strikter qua tijdslot en raken als eerste uitverkocht, dus boek deze voordat je die voor Quinta da Regaleira reserveert.

Kijk je puur naar de tijd, dan kun je Quinta da Regaleira het beste zo laat mogelijk op de dag bezoeken (vanaf 16:00 uur), wanneer de grootste stroom bezoekers begint af te nemen. Later op de dag is de rij voor de Poço Iniciático het kortst en dringt het personeel minder aan om snel door te lopen naar beneden. Als ik zelf ga, koop ik meestal tickets voor 16:30 uur, al begrijp ik dat dit voor de meeste dagjesmensen misschien niet erg praktisch is.

Tip: Voor alle andere bezienswaardigheden in Sintra raad ik aan om zo vroeg mogelijk te gaan, maar Quinta da Regaleira is de uitzondering op de regel. Het landgoed gaat pas om 10:00 uur open, waardoor er al vroeg lange wachtrijen ontstaan. Hierdoor is de openingstijd vaak juist het drukste moment van de dag.

Het nadeel van een laat bezoek is dat je waarschijnlijk moe bent en minder puf hebt om op ontdekkingstocht te gaan, zeker als je met kinderen reist. Ik weet nog goed dat ik mijn doodvermoeide neefje van zes om 17:00 uur nog over het terrein meesleepte en me afvroeg waarom ik dat mezelf en hem eigenlijk aandeed.

De realistische ervaring
Een gemiddeld bezoek aan Quinta da Regaleira duurt ongeveer twee uur, waarbij je het grootste deel van de tijd in de tuinen doorbrengt. Omdat dit echt een buitenattractie is, kun je een bezoek op een regenachtige dag beter overslaan. Ga je in de winter (november tot februari)? Boek je tickets dan nog niet vooraf, maar houd je plannen flexibel zodat je ze kunt aanpassen aan eventuele regen.

Zelfs met de invoering van tijdsloten verloopt de toegang niet altijd even soepel. Er kunnen lange wachtrijen staan die langs de buitenmuren van de Quinta da Regaleira slingeren, met een mix van bezoekers die hun tickets vooraf hebben geboekt en mensen die ter plekke nog een kaartje hopen te bemachtigen.

De Poço Iniciático is indrukwekkend, maar zelfs aan het eind van de dag kunnen er flinke rijen staan; ik heb zelf in juli om 16:45 uur nog twintig minuten moeten wachten. Je kunt er het beste direct naartoe gaan zodra je tijdslot begint, of juist wachten tot het laatste deel van je tijdslot van dertig minuten, wanneer de eerste groep alweer gepasseerd is.

Veel symbolische details in de tuinen en het paleis vallen niet direct op, waardoor je er tijdens een wandeling gemakkelijk aan voorbijloopt. Ik raad je aan om je hier vooraf in te verdiepen (alle details vind je aan het einde van deze gids), een gids in te huren of de audiogids te nemen.

Het café op het terrein, "Café da Regaleira", krijgt wisselende beoordelingen. Dit komt vooral doordat het er extreem druk kan zijn, aangezien het de enige plek binnen de Quinta da Regaleira is voor eten of drinken. Mijn advies is om je eigen water mee te nemen en voor de lunch naar het historische centrum te gaan.

Reizen naar de Quinta da Regaleira
De Quinta da Regaleira ligt op loopafstand van het historische centrum van Sintra. Voor de meeste bezoekers is een taxi, Uber of dure tuktuk dan ook nergens voor nodig.

Zelfs vanaf het station, op 1,8 km afstand, ben je te voet vaak sneller dan wanneer je bus 435 neemt of op een Uber wacht. Is dit je eerste bezoek aan Sintra? Dan is de wandeling van het treinstation naar de Quinta da Regaleira erg aangenaam; je loopt namelijk door het historische stadscentrum en over kronkelende, boomrijke wegen.

De ingang van de Quinta da Regaleira bevindt zich aan de uiterste westkant. Om er te komen moet je de smalle voetpaden langs de volledige zuidelijke en westelijke buitenmuren volgen. Dit laatste stuk van de wandeling voelt altijd verrassend lang.

Ben je minder goed ter been, dan zou ik een Uber of Bolt nemen. Reis je echter vanuit Lissabon? Dan kun je voor de hele rit gewoon een Uber of Bolt pakken om het gedoe met de trein te vermijden. Een Uber of Bolt voor een vierpersoonsauto kost tussen de € 25 en € 35.

Bus 435 op weg naar de Quinta da Regaleira. Let op de smalle voetpaden langs de muren van het landgoed die naar de hoofdingang leiden.

• Jaren 1840: De gronden behoren toe aan de burggravin van Regaleira, afkomstig uit een familie van rijke kooplieden uit Porto
• 1892: Het landgoed wordt verkocht aan António Monteiro
• 1904–1910: De belangrijkste bouwperiode onder leiding van architect Luigi Manini
• 1920: Monteiro overlijdt, het landgoed wordt geërfd door zijn zoon
• 1942: Het terrein wordt verkocht aan Waldemar Jara d'Orey
• 1987: Het landgoed wordt gekocht door de Japanse Aoki Corporation
• 1997: De gemeente Sintra koopt het landgoed aan
• Juni 1998: Geopend voor het publiek onder beheer van de stichting CulturSintra

Quinta da Regaleira is een fascinerend en essentieel onderdeel van elk bezoek aan Sintra. Wat mij betreft is dit de op één na beste bezienswaardigheid van de regio, die alleen wordt overtroffen door het Palácio da Pena.

De grote waardering voor deze plek komt door de enorme variatie aan unieke dingen die er te zien zijn. Dit is de ideale attractie voor reizigers die traditionele historische paleizen of eentonige rondleidingen van kamer naar kamer soms wat saai vinden. De symbolische reis, het mysterie van de putten en het doolhof van tunnels zorgen voor een ontzettend boeiende ervaring.

Het enige nadeel is de drukte, een bekend probleem bij alle belangrijke trekpleisters in Sintra. Je moet je tickets echt vooraf boeken en voorbereid zijn op wachtrijen bij de Initiatieput. Een bezoek later op de dag plannen (vanaf 16:00 uur) helpt, maar zelfs dan kun je wachttijden verwachten. Toch is het landgoed een unieke, fantasierijke en onmisbare ervaring.

Het meest mysterieuze kenmerk van Quinta da Regaleira is de Poço Iniciático, een architectonisch hoogstandje dat 27 meter recht de aarde in duikt. Het werd expliciet ontworpen voor ceremoniële doeleinden en diende als het indrukwekkende startpunt voor de symbolische reis over het landgoed.

Een monumentale wenteltrap, ondersteund door gebeeldhouwde zuilen, domineert de ruimte en kronkelt naar beneden de aardse diepten in. De hele structuur is doordrenkt van symboliek, waarbij het getal negen centraal staat.

De negen niveaus zijn vooral bekend als een verwijzing naar de negen cirkels van de hel, zoals beschreven in Dante Alighieri's Inferno. De afdaling is daarmee een fysieke allegorie voor een reis naar de donkerste krochten van de ziel, een noodzakelijke confrontatie met je eigen schaduwkanten voordat spirituele wedergeboorte mogelijk is.

Afdaling in de Poço Iniciático

De symboliek van de put gaat nog verder. De negen plateaus worden ook geïnterpreteerd als een directe verwijzing naar de negen oprichters van de Orde van de Tempeliers, wat Monteiro's fascinatie voor tempeliersmystiek weerspiegelt.

De bodem van de put is geen eindpunt, maar een cruciaal draaipunt. In de vloer ligt een mozaïek van een achtpuntige ster, het persoonlijke wapenschild van Carvalho Monteiro, dat over een opvallend tempelierskruis is geplaatst.

Men vermoedt dat de put werd gebruikt voor inwijdingsrituelen, mogelijk voor de vrijmetselarij of een herstelde tempeliersorde. Een geblinddoekte kandidaat zou, met een zwaard in de hand, symbolisch 'sterven' door de negen trappen af te dalen. Vervolgens betrad hij het doolhof om door de duisternis en verwarring van de tunnels te navigeren, en uiteindelijk weer de weg terug naar het licht te vinden.

Tegenwoordig volgen bezoekers dezelfde route: je gaat bovenaan naar binnen en daalt de wenteltrap af, loopt langs het tempelierskruis en vervolgt je weg door het ondergrondse gangenstelsel, dat gelukkig verlicht is.

Vanaf de bodem van de Initiatieput zet de symbolische reis zich voort in de Percursos Subterrâneos, een netwerk van ondergrondse tunnels en grotten. Dit ondergrondse labyrint is niet zomaar een doorgang; het vertegenwoordigt de tweede fase van de initiatie: een reis door de duisternis en verwarring, op weg naar verlichting.

Hoewel sommige delen natuurlijke grotten zijn, zijn er ook veel met opzet uit de granieten rotsbodem uitgehakt. De tunnels zijn bekleed met stenen die afkomstig zijn van de kust bij Peniche. Dit was een bewuste keuze om een meeslepende, zintuiglijke ervaring te creëren, waardoor je het gevoel krijgt dat je je in een verzonken oerwereld bevindt.

Het labyrint verbindt alle belangrijke symbolische plekken van het landgoed met elkaar. Oorspronkelijk waren er vijf hoofdingangen: via de twee putten, de Gruta do Oriente (Oosterse Grot), het Portal dos Guardiães (Portaal van de Wachters) en het Lago da Cascata (Watervalmeer).

Voor de bezoekers van nu volgt de route het beoogde rituele pad. Je gaat de tunnels in vanaf de Initiatieput en stapt weer het licht in bij de Gruta do Oriente. Onderweg kun je een splitsing ontdekken die naar de Poço Imperfeito (de Onvoltooide Put) en het Lago da Cascata (het Watervalmeer) leidt.

Verscholen in het ondergrondse tunnelnetwerk vind je de tweede put van het landgoed: de Poço Imperfeito (de Onvoltooide Put). Dit bouwwerk is een bewust en fascinerend raadsel, ontworpen als een schril contrast met de sierlijke, theatrale Poço Iniciático.

Waar de Inwijdingsput een gracieuze, neerdalende spiraal is, is de Onvoltooide Put juist primitief en ruw. Hij heeft een reeks ruwe, rechte trappen die ringvormige verdiepingen met elkaar verbinden, waardoor het geheel een schijnbaar onvoltooid uiterlijk krijgt.

Het is zeer onwaarschijnlijk dat een man met de nauwgezetheid en enorme rijkdom van Monteiro zo'n belangrijk bouwwerk simpelweg zou laten liggen. De "onvoltooide" staat is vrijwel zeker een bewuste symbolische keuze.

Hoewel de werkelijke betekenis een mysterie blijft, wordt aangenomen dat hij de prima materia uit de alchemistische traditie symboliseert: de chaotische, ongevormde, ruwe staat van de materie, of de ziel, voordat het "Grote Werk" van spirituele transformatie begint. De reis door de donkere tunnels kan daarom worden gezien als het proces dat deze twee toestanden verbindt: van het ongevormde potentieel (de Onvoltooide Put) naar de gestructureerde, geritualiseerde transformatie (de Inwijdingsput). Anderzijds zou de pure eenvoud ervan kunnen staan voor een ander, directer maar minder verfijnd pad naar kennis.

Tegenwoordig kun je de put bekijken tijdens een wandeling door de Percursos Subterrâneos of van bovenaf, maar hij kan helaas niet worden beklommen.

De ingang op grondniveau van de Poço Imperfeito, maar deze is afgesloten voor bezoekers

Het Lago da Cascata (het watervalmeer) is een ander belangrijk symbolisch punt op de inwijdingsreis over het landgoed. Het vertegenwoordigt het element water en het concept van wedergeboorte. Het staat in directe verbinding met de Percursos Subterrâneos.

Deze plek is vooral bekend om de verborgen ingang, een van de oorspronkelijke vijf toegangspunten tot het ondergrondse labyrint. Een rustieke waterval klatert langs een rotswand naar beneden het meer in, en achter dit watergordijn ligt een van de toegangen tot het tunnelsysteem verscholen. Een reeks stapstenen in het water leidt naar dit geheime portaal.

Dit ontwerp was een meesterlijk staaltje enscenering van Luigi Manini. Door de donkere 'oerschoot' van de tunnels te verbinden met een meer dat verscholen ligt achter een waterval, gaf hij fysiek vorm aan het idee van uit het water tevoorschijn komen of herboren worden.

Hoewel je als bezoeker tegenwoordig de tunnels niet meer via deze stapstenen kunt betreden, kun je het meer en de verborgen ingang achter de waterval nog steeds ontdekken tijdens je verkenningstocht door het ondergrondse stelsel.

Je kunt de Percursos Subterrâneos niet meer betreden via de stapstenen van het Lago da Cascata

Recht voor de hoofdgevel van het paleis staat de Capela da Santíssima Trindade (Kapel van de Heilige Drie-eenheid). Deze is gebouwd in dezelfde flamboyante neomanuelstijl als het paleis en dient als het gewijde heiligdom van het landgoed. Maar net als de rest van Regaleira heeft de kapel meerdere betekenislagen.

Van buitenaf ziet ze eruit als een rijk versierde kapel in gotische stijl. Binnen zijn de muren gedecoreerd met traditionele katholieke iconografie, waaronder fresco's met scènes uit het leven van Christus en prachtige glas-in-loodramen.

Dit orthodoxe ontwerp is echter vakkundig verweven met een rijke en krachtige verzameling symbolen van geheime genootschappen en mystieke orden. Het is een fysieke uiting van Monteiro's streven om aan te tonen dat al deze verschillende geloofssystemen naar dezelfde fundamentele waarheid verwijzen.

De krachtigste voorbeelden vind je op de vloer. In het centrale mozaïek zie je prominent de armillairsfeer (een nationaal symbool van de Portugese ontdekkingsreizen) en het kruis van de Orde van Christus. Dit kruis is op zijn beurt omringd door pentagrammen, een ander krachtig mystiek symbool.

De symboliek loopt door op het plafond, waar het Alziend Oog van de Voorzienigheid (een vrijmetselaarssymbool voor de Opperbouwmeester van het Heelal) over de ruimte waakt. Tot slot verbindt een geheime gang in de crypte de kapel rechtstreeks met het paleis, waardoor de gewijde ruimte van het landgoed fysiek en symbolisch verbonden is met zijn filosofische thuisbasis.

Het hoofdpaleis, ook wel bekend als het "Paleis van de miljonair Monteiro", is een symbolisch meesterwerk. De flamboyante neomanuelinische en gotische buitenkant is versierd met allegorische reliëfs. De balkons worden bewaakt door beelden van fantastische, gevleugelde dieren die worden geïnterpreteerd als alchemistische symbolen, terwijl plantenmotieven zoals papavers (voor wedergeboorte) en eikenbladeren (een verwijzing naar de achternaam van Monteiro) in het steenwerk zijn verweven.

De Jachtzaal (Sala da Caça)
Deze indrukwekkende ruimte, die dienst deed als de belangrijkste eetzaal, is een meesterlijk voorbeeld van symbolische kunst. De kamer wordt gedomineerd door een enorme, gedetailleerd bewerkte open haard met daarop een standbeeld van een jager.

De gehele ruimte is een slimme en verfijnde woordspeling op de naam van de eigenaar, António Augusto Carvalho Monteiro.
• Het standbeeld van de jager (Monteiro) is een directe verwijzing naar zijn achternaam, "Monteiro".
• Het overvloedige gebruik van eikenhout en eikenbladmotieven (Carvalho) in het houtsnijwerk en de meubels is een directe verwijzing naar zijn andere achternaam, "Carvalho", wat "eik" betekent.

De kamer is, van de polychrome Venetiaanse mozaïekvloer tot het bewerkte plafond, een samenhangend artistiek statement over het thema van de 'levenscyclus'.

De Sala da Caça (de jachtzaal) symboliseert de levenscyclus en wordt gedomineerd door de enorme open haard.

De Koningszaal (Sala dos Reis)
Deze kamer, voorheen de biljartkamer van het landgoed, verbindt de persoonlijke, filosofische wereld van Monteiro expliciet met het grote verhaal van de Portugese geschiedenis. Het plafond is versierd met de geschilderde portretten van 20 Portugese koningen en 4 koninginnen.

Naast de vorsten zie je de wapenschilden van de vier belangrijkste steden van Portugal: Lissabon, Porto, Coimbra en Braga. Door zichzelf binnen deze lijn te plaatsen, verankerde Monteiro zijn persoonlijke project symbolisch in de koninklijke en culturele geschiedenis van het land.

De Achthoekige Kamer (Sala Octogonal)
Het ontwerp van deze kleine kamer vormt een van de meest directe en belangrijke architectonische verbindingen met de Tempeliers op het hele landgoed.

De achthoekige vorm is rechtstreeks geïnspireerd op de beroemde 12e-eeuwse Charola, de rotonde van het grote tempelierenbolwerk in het Convento de Cristo in Tomar. Dat gebouw was op zijn beurt weer gemodelleerd naar de Heilig Grafkerk in Jeruzalem. Door deze heilige tempeliersgeometrie fysiek in het hart van zijn paleis te verankeren, toonde Monteiro zijn diepe filosofische verbondenheid met hun nalatenschap.

Op de laagste niveaus van het terrein liggen de statige terrassen van het Patamar dos Deuses (Terras van de Goden), een formele ruimte die niet zou misstaan bij een koninklijk paleis. Het is bewust zo ontworpen om de fundamentele wijsheid van de klassieke wereld te verweven in de symbolische reis van Monteiro.

Langs het pad staan negen beelden van klassieke goden en godinnen uit het Grieks-Romeinse pantheon, waaronder figuren als Venus, Orpheus, Dionysos en Hermes.

Hun aanwezigheid was meer dan alleen versiering. Het was een duidelijk filosofisch statement van Monteiro, waarmee hij de cruciale rol van de klassieke mythologie in de westerse spirituele traditie erkende. Door deze figuren langs het pad te plaatsen, verweefde hij deze eeuwenoude wijsheid fysiek in zijn overkoepelende symbolische wereld, naast de tempelierstradities en mystieke tradities die je elders op het landgoed tegenkomt.

De Fonte da Abundância (Fontein van de Overvloed) is een ander belangrijk herkenningspunt op de symbolische route door de tuin. Deze prachtige fontein is niet zomaar een decoratieve waterpartij; hij is ontworpen als een expliciet vrijmetselaarsmonument.

De fontein wordt geflankeerd door een paar obelisken. Deze stellen Jachin en Boaz voor, de twee zuilen die volgens de overlevering bij de ingang van de Tempel van Salomo in Jeruzalem stonden.

Deze twee zuilen vormen een centraal en diepgaand symbool binnen de vrijmetselarij en staan voor kracht, stabiliteit en de toegangspoort tot heilige kennis. Ze hier neerzetten was een zeer bewust en duidelijk signaal van Monteiro's filosofische overtuigingen.

Het Portaal van de Bewakers (Portal dos Guardiães)

Het Portal dos Guardiães (Portaal van de Bewakers) is een van de meest theatrale bouwwerken op het landgoed en ligt recht tegenover het Terras van de Hemelse Werelden. Dit indrukwekkende bouwwerk heeft aan beide uiteinden een toren, die met elkaar verbonden zijn door een halfronde galerij of paviljoen met een centraal uitkijkpunt.

Zoals bij veel onderdelen van Regaleira is de schijn bedrieglijk. Dit is geen grootse entree tot het landgoed, maar eerder een symbolische "drempel" naar de diepste mysteries ervan. Het werd door Monteiro en Manini ontworpen om de bewuste stap te markeren van de exoterische (uiterlijke) wereld van de tuinen naar het esoterische (innerlijke) rijk van de inwijding.

De werkelijke, verborgen functie is het slim verhullen van een van de belangrijkste ingangen naar de Percursos Subterrâneos. In het bouwwerk zit een tunnel verborgen die je rechtstreeks naar het middelste niveau van de Poço Iniciático (Inwijdingsput) brengt, wat weer een extra schakel vormt in het complexe ondergrondse netwerk van het landgoed.

Aan de voet van het portaal vind je een bassin en een fontein, versierd met twee bewakende Tritonen. De hele ruimte is bovendien vernuftig ontworpen om als openluchttheater te dienen, waarbij het binnenplein ruim plaats biedt aan het publiek en de vorm van het bouwwerk voor een gunstige akoestiek zorgt.

Portal dos Guardiães