Quinta da Regaleira wyróżnia się na tle królewskich pałaców i arystokratycznych posiadłości Sintry - nie wzniesiono jej dla monarchów czy na potrzeby państwowe, lecz jako osobistą wizję jedynego w swoim rodzaju, tajemniczego właściciela: António Monteiro.

Monteiro był zamożnym intelektualistą, głęboko zafascynowanym mitologią klasyczną, mistycyzmem oraz tajemną historią zakonu templariuszy. W latach 1904–1910 wykorzystał swoją ogromną fortunę, by przekształcić tę czterohektarową posiadłość na zboczu wzgórza w „Rezydencję Filozoficzną". Z pomocą genialnego włoskiego architekta Luigiego Manini zaprojektował całą posiadłość jako symboliczną podróż - fizyczną mapę swoich złożonych przekonań duchowych.

Efektowny neomanueliński pałac z rzeźbionymi gargulcami i ośmiokątną wieżą stanowi teatralną bramę do tego niezwykłego świata. Jednak prawdziwe przeznaczenie posiadłości kryje się w jej ogrodach - labiryncie tajemnych grot, symbolicznych posągów i jaskiń.

Dziś możesz odtworzyć duchową ścieżkę Monteiro, której częścią jest Studnia Wtajemniczenia (Poço Iniciático) - 27-metrowa "odwrócona wieża", prowadząca do podziemnej sieci jaskiń symbolizujących podróż z mroku ku światłu i oświeceniu.

Uważam Quintę da Regaleira za moją ulubioną atrakcję w Sintrze. Zapewne wpływ na to mają moje wspomnienia z 2001 roku - czasów sprzed ery gigantycznych tłumów, kiedy po kamieniach można było przechodzić swobodnie, a w Studni Wtajemniczenia zatrzymać się tak długo, jak się tylko chciało. Obecnie Quinta da Regaleira, podobnie jak reszta Sintry, zmaga się z nagłą sławą i ogromnym napływem turystów. Aby zapanować nad ogromną liczbą gości, wprowadzono bilety na konkretną godzinę, uporządkowany ruch zwiedzających w jaskiniach oraz zarządzanie kolejkami.

Napisałem ten przewodnik, aby pomóc Ci odnaleźć się w nowych zasadach i poczuć tę samą magię, którą sam poczułem podczas pierwszej wizyty 25 lat temu.

Studnia Wtajemniczenia (Poço Iniciático)

Zejdź do samego serca tajemnicy posiadłości - 27-metrowej "odwróconej wieży" zaprojektowanej do celów ceremonialnych. Monumentalne spiralne schody wiją się w dół przez dziewięć poziomów - to symboliczna liczba nawiązująca do dziewięciu kręgów piekielnych z Boskiej Komedii Dantego - prowadząc do krzyża templariuszy u samej podstawy.

Pałac Regaleira (Palácio da Regaleira)

Ozdobny centralny punkt posiadłości - ten efektowny neomanueliński budynek zdobią ośmiokątna wieża, wyszukane pinakle oraz liczne rzeźbione gargulce. To coś więcej niż tylko rezydencja - jej wnętrza zaprojektowano tak, by były pełne symboliki łączącej prywatny świat Monteira z wielką historią Portugalii i zakonu templariuszy.

Podziemne przejścia (Percursos Subterrâneos)

Sieć wykutych w skale korytarzy rozciągająca się od podstawy Studni Wtajemniczenia, pomyślana jako symboliczna próba - podróż przez mrok. Te wyłożone kamieniem tunele zaprowadzą Cię albo do ukrytego wodospadu, albo - jeśli źle skręcisz - do Studni Niedoskonałej (Poço Imperfeito).

Kaplica Trójcy Świętej (Capela da Santíssima Trindade)

Na pierwszy rzut oka to bogato zdobiona kaplica, która jednak przy bliższym przyjrzeniu się ujawnia mistyczną symbolikę. Budynek zdobi pięknie rzeźbiona fasada, a tajny tunel (niedostępny dla zwiedzających) łączy kryptę z pałacem.

Ceny biletów
Bilet normalny do Quinta da Regaleira kosztuje 15 €. Bilety ulgowe w cenie 10 € przysługują młodzieży (6-17 lat) oraz seniorom (65+). Dzieci poniżej 5. roku życia wchodzą za darmo.

W sezonie letnim obiekt jest otwarty od 10:00 do 19:00, natomiast poza sezonem godziny otwarcia są skrócone (10:00-18:30). Ostatnie wejście jest możliwe na godzinę przed zamknięciem.

Zawsze rezerwuj bilety z wyprzedzeniem
Odwiedzam Sintrę od ponad 26 lat i na własne oczy widziałem, jak Quinta da Regaleira zmieniała się z „tajemnej perełki" w drugą najpopularniejszą atrakcję miasta. Ten gwałtowny wzrost popularności przyniósł pewne trudności i niestety dzisiejsza wizyta nie jest już tak wyjątkowa jak kiedyś.

Głównym problemem jest popularność posiadłości i viralowa sława Studni Wtajemniczenia. Aby poradzić sobie z tłumami, Quinta da Regaleira musiała wprowadzić system wejść na konkretną godzinę, bardzo podobny do tego w Pałacu Pena.

Jeśli wybierasz się tam w szczycie sezonu, szczerze radzę zarezerwować bilet z jak największym wyprzedzeniem - godziny szczytu (od 10:00 do 14:00) wyprzedają się całkowicie z kilkudniowym wyprzedzeniem. Częściowo winne są temu grupy zorganizowane, które rezerwują bilety w najbardziej atrakcyjnych godzinach, a sytuacja pogarsza się jeszcze bardziej, gdy w Lizbonie cumuje statek wycieczkowy. Nieraz widywałem rozczarowanych turystów, którzy musieli czekać 4 godziny lub dłużej na wejście.

Wskazówka: Jeśli kolejki do Regaleiry są zbyt długie, rozważ wizytę w sąsiednim Pałacu Biester lub w Pałacu Monserrate - niedocenianej perle Sintry.

Jeśli masz zapamiętać tylko jedną rzecz z tego przewodnika, niech to będzie ta: zarezerwuj bilety co najmniej dwa dni wcześniej. Najlepiej kupić je na oficjalnej stronie: www.regaleira.pt

Uwaga: Quinta da Regaleira nie jest zarządzana przez Parques de Sintra (organizację opiekującą się pozostałymi zabytkami, takimi jak Pałac Pena, Zamek Maurów czy Monserrate), więc biletów nie kupisz na ich stronie.

O której godzinie najlepiej zwiedzać?
Zanim zarezerwujesz bilety, przemyśl plan swojej wycieczki do Sintry i wybierz optymalny moment na wizytę. Godzina wejścia powinna być kompromisem między innymi atrakcjami, które chcesz zobaczyć, liczbą turystów a Twoim realnym poziomem energii.

Wskazówka: Bilety do Pałacu Pena mają bardziej rygorystyczne zasady i wyprzedają się najszybciej, więc zarezerwuj je w pierwszej kolejności, zanim zajmiesz się Quintą da Regaleira.

Biorąc pod uwagę wyłącznie czas, najlepiej odwiedzić Quintę da Regaleira jak najpóźniej (od 16:00), gdy tłumy zaczynają rzednąć. Późnym popołudniem kolejka do Studni Wtajemniczenia jest najkrótsza, a obsługa rzadziej pogania zwiedzających, by ruszali dalej. Sam zazwyczaj kupuję bilety na 16:30, choć zdaję sobie sprawę, że dla większości osób przyjeżdżających na jednodniową wycieczkę może to być mało praktyczne.

Wskazówka: W przypadku wszystkich innych zabytków w Sintrze radzę być jak najwcześniej, ale Quinta da Regaleira jest wyjątkiem od tej reguły. Obiekt otwierany jest dopiero o 10:00, co sprawia, że kolejki zdążą się uformować , i właśnie pora otwarcia jest najbardziej oblężona.

Problem z późnym zwiedzaniem polega na tym, że będziesz już zmęczony/zmęczona i możesz mieć mniej zapału do zwiedzania, zwłaszcza z dziećmi - pamiętam, jak o 17:00 ciągnąłem za sobą wykończonego 6-letniego siostrzeńca i zastanawiałem się, po co to w ogóle robię.

Realistyczne spojrzenie na zwiedzanie
Typowa wizyta trwa około 2 godzin, z czego większość czasu spędzisz w ogrodach. Ponieważ to atrakcja głównie na świeżym powietrzu, unikaj zwiedzania w deszczowe dni. Jeśli planujesz przyjazd zimą (od listopada do lutego), nie rezerwuj biletów z wyprzedzeniem 1 zachowaj elastyczność i dostosuj plany do pogody.

Nawet mimo biletów na konkretną godzinę nie wszystko zawsze idzie gładko. Przy murach zewnętrznych mogą tworzyć się długie kolejki, w których mieszają się osoby z rezerwacją i te liczące na zakup biletu na miejscu.

Studnia Wtajemniczenia robi ogromne wrażenie, ale kolejki do niej bywają długie nawet pod koniec dnia -sam czekałem 20 minut o 16:45 w lipcu. Najlepiej albo popędzić tam od razu na początku swojego okienka czasowego, albo poczekać do końcówki wyznaczonych 30 minut, aż pierwsza fala zwiedzających przejdzie dalej.

Wiele symbolicznych detali w ogrodach i pałacu nie rzuca się w oczy i łatwo je przegapić podczas zwykłego spaceru. Radzę poczytać o nich wcześniej (szczegóły na końcu tego przewodnika) albo skorzystać z usług przewodnika lub wypożyczyć audioprzewodnik.

Na miejscu działa „Café da Regaleira", która zbiera mieszane opinie - głównie dlatego, że jest tam straszny tłok, bo to jedyny punkt gastronomiczny na terenie posiadłości. Moja rada: zabierz własną wodę, a na lunch wybierz się do historycznego centrum Sintry.

Dojazd do Quinta da Regaleira
Z historycznego centrum Sintry do Quinta da Regaleira dojdziesz spacerem bez problemu 1 większość osób nie potrzebuje taksówki, Ubera czy drogiego tuk-tuka.

Nawet ze stacji kolejowej (1,8 km) szybciej dojdziesz pieszo, niż czekając na autobus linii 435 czy na Ubera. Jeśli to Twoja pierwsza wizyta, spacer ze stacji będzie bardzo przyjemny 1 trasa wiedzie przez zabytkowe centrum i malownicze, zadrzewione drogi.

Wejście do posiadłości znajduje się na samym zachodnim krańcu. Aby tam dotrzeć, musisz obejść całe południowe i zachodnie mury zewnętrzne, idąc wąskimi chodnikami. Ten ostatni odcinek drogi zawsze wydaje się zaskakująco długi.

Jeśli masz trudności z poruszaniem się, weź Ubera lub Bolta. Jeśli natomiast jedziesz prosto z Lizbony, rozważ zamówienie auta na całą trasę, by uniknąć zamieszania z pociągiem. Uber lub Bolt dla 4 osób kosztuje około 25135 €.

Autobus linii 435 jadący do Quinta da Regaleira. Zwróć uwagę na wąskie chodniki wzdłuż murów posiadłości prowadzące do głównego wejścia.

• Lata 40. XIX w.: Ziemie należą do wicehrabiny da Regaleira, pochodzącej z rodziny zamożnych kupców z Porto
• 1892: Posiadłość zostaje sprzedana António Monteirowi
• 190411910: Główny okres budowy pod okiem architekta Luigiego Maniniego
• 1920: Monteiro umiera, posiadłość dziedziczy jego syn
• 1942: Nieruchomość zostaje sprzedana Waldemarowi Jarze d'Orey
• 1987: Posiadłość kupuje japońska korporacja Aoki
• 1997: Rada Miasta Sintra przejmuje nieruchomość
• Czerwiec 1998: Otwarcie dla zwiedzających pod zarządem Fundacji CulturSintra

Quinta da Regaleira to fascynujące miejsce i obowiązkowy punkt każdej wycieczki do Sintry. Moim zdaniem to druga najlepsza atrakcja w regionie, którą wyprzedza jedynie Pałac Pena.

Cieszy się takim uznaniem ze względu na ogromną różnorodność tego, co można tu zobaczyć. To idealne miejsce dla osób, które nudzą tradycyjne pałace i monotonne zwiedzanie pokój po pokoju. Symboliczna podróż, tajemnicze studnie i labirynt tuneli tworzą naprawdę wciągające doświadczenie.

Jedynym minusem 1 podobnie jak w przypadku innych głównych zabytków Sintry 1 są tłumy. Musiez zarezerwować bilety wcześniej i nastawić się na stanie w kolejkach do Studni Wtajemniczenia. Zwiedzanie późnym popołudniem (od 16:00) pomaga, ale nawet wtedy trzeba się liczyć z czekaniem. Mimo to posiadłość zapewnia unikalne, pobudzające wyobraźnię i absolutnie niezapomniane wrażenia.

Najbardziej tajemniczym elementem Quinta da Regaleira jest Studnia Wtajemniczenia (Poço Iniciático) -architektoniczne dzieło, które schodzi 27 metrów w głąb ziemi. Zaprojektowano ją specjalnie do celów ceremonialnych, dzięki czemu stanowi spektakularny punkt wyjścia dla symbolicznej podróży po posiadłości.

Przestrzenią dominuje monumentalna spiralna klatka schodowa wsparta na rzeźbionych kolumnach, wijąca się w dół, w same czeluście ziemi. Cała konstrukcja jest przesiąknięta symboliką skupioną wokół liczby dziewięć.

Najsłynniejszym nawiązaniem jest dziewięć poziomów odnoszących się do dziewięciu kręgów piekielnych opisanych w Piekle Dantego Alighieriego. Zejście jest więc fizyczną alegorią podróży w najmroczniejsze zakamarki własnej duszy - niezbędną konfrontacją z własnymi cieniami, zanim możliwe będzie duchowe odrodzenie.

Zejście do Studni Wtajemniczenia (Poço Iniciático)

Symbolika studni sięga jednak znacznie dalej: dziewięć platform interpretuje się również jako bezpośrednie nawiązanie do dziewięciu założycieli zakonu templariuszy, co odzwierciedla fascynację Monteira mistycyzmem templariuszy.

Dno studni nie jest końcem drogi, lecz kluczowym punktem zwrotnym. Na podłodze ujrzysz mozaikę przedstawiającą ośmioramienną gwiazdę - osobisty herb Carvalho Monteira - nałożoną na wyraźny krzyż templariuszy.

Uważa się, że studnia służyła do obrzędów inicjacyjnych, być może wolnomularskich lub związanych ze wskrzeszonym zakonem templariuszy. Kandydat z zawiązanymi oczami i mieczem w dłoni symbolicznie „umierał", schodząc dziewięć kondygnacji, a następnie wchodził do labiryntu, by przedrzeć się przez mrok i chaos tuneli i w końcu odnaleźć drogę powrotną ku światłu.

Dziś możesz podążyć tą samą trasą: wejść od góry, zejść po spiralnych schodach, minąć krzyż templariuszy i ruszyć w głąb podziemnej sieci korytarzy, która - na szczęście - jest obecnie oświetlona.

Z dna Studni Wtajemniczenia Twoja symboliczna podróż prowadzi dalej do Percursos Subterrâneos - sieci podziemnych tuneli i grot. Ten podziemny labirynt to nie tylko zwykłe przejście; reprezentuje on drugi etap inicjacji: wędrówkę przez ciemność i zagubienie ku oświeceniu.

Choć niektóre odcinki to naturalne jaskinie, wiele z nich celowo wykuto w granitowym podłożu. Ściany tuneli wyłożono skałami sprowadzonymi z wybrzeża w okolicach Peniche. Był to świadomy zabieg mający stworzyć wciągające, zmysłowe doświadczenie, sprawiające, że poczujesz się jak w zatopionym, pierwotnym świecie.

Labirynt łączy wszystkie kluczowe symboliczne punkty posiadłości. Pierwotnie istniało pięć głównych wejść: z obu studni, Groty Wschodniej (Gruta do Oriente), Portalu Strażników (Portal dos Guardiães) oraz Jeziora Kaskadowego (Lago da Cascata).

Obecnie jako zwiedzający podążasz wyznaczoną ścieżką rytualną. Wchodzisz do tuneli ze Studni Wtajemniczenia i wychodzisz z powrotem na światło dzienne przy Grocie Wschodniej (Gruta do Oriente). Po drodze możesz odkryć rozwidlenie prowadzące do Studni Niedokończonej (Poço Imperfeito) oraz Jeziora Kaskadowego (Lago da Cascata).

Ukryta w sieci podziemnych tuneli druga studnia posiadłości, Poço Imperfeito, to fascynująca i celowa zagadka - budowla zaprojektowana jako surowy kontrast dla ozdobnej, wręcz teatralnej Studni Wtajemniczenia (Poço Iniciático).

Tam, gdzie Studnia Wtajemniczenia zachwyca wdziękiem spiralnych schodów, Studnia Niedokończona uderza prymitywizmem i surowością. Składa się z serii prostych, ciosanych schodów łączących pierścieniowate poziomy, co nadaje jej pozór niedokończonej budowli.

Mało prawdopodobne, by człowiek o tak skrupulatnym podejściu i ogromnym majątku jak Monteiro po prostu porzucił tak istotną budowlę. Ów „niedokończony" stan jest niemal na pewno zamierzonym przesłaniem symbolicznym.

Choć jej prawdziwe znaczenie pozostaje tajemnicą, uważa się, że reprezentuje ona prima materia z tradycji alchemicznej - chaotyczny, nieukształtowany, surowy stan materii (lub duszy) przed rozpoczęciem „Wielkiego Dzieła" duchowej przemiany. Wędrówkę mrocznymi tunelami można więc postrzegać jako proces łączący te dwa stany: od nieukształtowanego potencjału (Studnia Niedokończona) do uporządkowanej, rytualnej transformacji (Studnia Wtajemniczenia). Z drugiej strony, jej surowa prostota może reprezentować inną, bardziej bezpośrednią, lecz mniej wyrafinowaną drogę do wiedzy.

Dziś możesz ją obejrzeć podczas przejścia przez Percursos Subterrâneos lub z góry, jednak nie wolno się po niej wspinać.

Wejście do Poço Imperfeito z poziomu gruntu, obecnie zamknięte dla zwiedzających.

Lago da Cascata (Jezioro Kaskadowe) to kolejny kluczowy punkt na inicjacyjnej ścieżce po posiadłości, reprezentujący żywioł wody i ideę odrodzenia. Jest ono bezpośrednio połączone z Percursos Subterrâneos.

Miejsce to słynie z ukrytego wejścia - jednego z pięciu pierwotnych punktów dostępu do podziemnego labiryntu. Po skalnej ścianie wprost do jeziora spływa malowniczy wodospad, a za jego wodną kurtyną kryje się jedno z wejść do sieci tuneli. Do tego sekretnego przejścia prowadzą kamienie ułożone w wodzie, po których możesz przejść na drugą stronę.

To rozwiązanie było genialnym zabiegiem inscenizacyjnym Luigiego Maniniego - łącząc mroczne, pierwotne „łono" tuneli z ukrytym za wodospadem jeziorem, fizycznie ucieleśnił ideę wyłaniania się, odrodzenia z wody.

Choć dzisiaj nie możesz już wchodzić do tuneli po tych kamieniach, jezioro i ukryte wejście wciąż możesz odkryć podczas zwiedzania podziemi.

Choć dzisiaj nie możesz już wchodzić do tuneli po tych kamieniach, jezioro i ukryte wejście wciąż możesz odkryć podczas zwiedzania podziemi.

Bezpośrednio przed główną fasadą pałacu stoi Kaplica Trójcy Przenajświętszej (Capela da Santíssima Trindade). Wzniesiona w tym samym bogatym stylu neomanuelińskim co pałac, pełni rolę sakralnego sanktuarium posiadłości. Jednak podobnie jak reszta Regaleiry, kryje ona w sobie wiele warstw znaczeń.

Z zewnątrz wygląda na misternie zdobioną kaplicę w stylu gotyckim. Wewnątrz ściany zdobi tradycyjna ikonografia katolicka, w tym freski przedstawiające sceny z życia Chrystusa oraz przepiękne witraże.

Jednak ten ortodoksyjny wystrój został kunsztownie połączony z bogatym i wymownym zbiorem symboli wywodzących się z tajnych stowarzyszeń i zakonów mistycznych. To namacalny wyraz zamysłu Monteira, by pokazać, że te różne systemy wierzeń prowadzą do tej samej fundamentalnej prawdy.

Najdobitniejsze przykłady znajdziesz na podłodze: centralna mozaika przedstawia sferę armilarną (narodowy symbol portugalskich odkryć geograficznych) oraz Krzyż Zakonu Chrystusa. Krzyż ten z kolei otoczony jest pentagramami - kolejnym potężnym symbolem mistycznym.

Symbolika nie kończy się na podłodze - na suficie dojrzysz Wszechwidzące Oko Opatrzności (masoński symbol Wielkiego Architekta Wszechświata), które czuwa nad całym pomieszczeniem. Co więcej, tajne przejście w krypcie łączy kaplicę bezpośrednio z pałacem, spajając fizycznie i symbolicznie przestrzeń sakralną z filozoficznym sercem posiadłości.

Główny pałac, znany jako „Pałac Milionera Monteira", to prawdziwe arcydzieło symbolizmu. Jego efektowna neomanuelińska i gotycka fasada pokryta jest alegorycznymi rzeźbieniami. Balkonów strzegą posągi fantastycznych, uskrzydlonych zwierząt interpretowanych jako symbole alchemiczne, a w kamienną ornamentykę kunsztownie wpleciono motywy roślinne, takie jak maki (oznaczające odrodzenie) czy dąb (nawiązanie do nazwiska właściciela).

Sala Myśliwska (Sala da Caça)
To reprezentacyjne pomieszczenie, służące niegdyś za główną jadalnię, jest kunsztownym przykładem sztuki symbolicznej. W sali dominuje ogromny, misternie rzeźbiony kominek, na którym spoczywa posąg myśliwego.

Całe wnętrze to błyskotliwa i wyrafinowana gra oparta na nazwisku właściciela: António Augusto Carvalho Monteiro.
• Postać myśliwego (Monteiro) to bezpośrednie nawiązanie do jego nazwiska.
• Z kolei wszechobecne drewno dębowe i motywy liści dębu (Carvalho) w rzeźbieniach i meblach odnoszą się do jego drugiego nazwiska, gdyż "carvalho" oznacza po portugalsku właśnie "dąb".

Sala - od polichromowanej weneckiej mozaiki na podłodze po rzeźbiony sufit - stanowi spójną artystyczną wypowiedź na temat „cyklu życia".

Sala Myśliwska - od polichromowanej weneckiej mozaiki na podłodze po rzeźbiony sufit - stanowi spójną artystyczną wypowiedź na temat „cyklu życia".

Sala Królewska (Sala dos Reis)
To pomieszczenie, dawniej pełniące funkcję sali bilardowej, wyraźnie łączy prywatny, filozoficzny świat Monteira z wielką narracją historii Portugalii. Sufit zdobią malowane portrety 20 królów i 4 królowych Portugalii.

Obok monarchów widnieją herby czterech głównych miast kraju: Lizbony, Porto, Coimbry i Bragi. Włączając się w ten poczet, Monteiro symbolicznie zakorzenił swój osobisty projekt w królewskiej i kulturowej historii narodu.

Sala Oktagonalna (Sala Octogonal)
Projekt tego niewielkiego pomieszczenia to jedno z najbardziej bezpośrednich i znaczących architektonicznych nawiązań do zakonu templariuszy na terenie całej posiadłości.

Ośmioboczny kształt sali został zainspirowany słynną XII-wieczną Charolą - rotundą potężnej twierdzy templariuszy w Klasztorze Zakonu Chrystusa w Tomar. Budowla ta z kolei wzorowana była na Bazylice Grobu Pańskiego w Jerozolimie. Fizycznie osadzając tę świętą geometrię templariuszy w sercu swojego pałacu, Monteiro deklarował głębokie filozoficzne oddanie ich dziedzictwu.

Na najniższych poziomach ogrodów rozciągają się wspaniałe tarasy Patamar dos Deuses (Taras Bogów) - formalna przestrzeń godna królewskiej rezydencji. Miejsce to zaprojektowano tak, by włączyć mądrość świata antycznego w symboliczną podróż Monteira.

Ścieżkę zdobi dziewięć posągów klasycznych bóstw z panteonu grecko-rzymskiego, wśród nich Wenus, Orfeusz, Dionizos i Hermes.

Ich obecność nie jest jedynie dekoracyjna. To jasna deklaracja filozoficzna Monteira, uznająca kluczową rolę mitologii klasycznej w zachodniej tradycji duchowej. Umieszczając te figury na ścieżce, fizycznie włączył starożytną mądrość w swój symboliczny świat, stawiając ją obok tradycji templariuszy i mistyków obecnych w innych częściach posiadłości.

Fonte da Abundância (Fontanna Obfitości) to kolejny ważny punkt na symbolicznej trasie po ogrodach. Ta zachwycająca fontanna to nie tylko ozdoba - została zaprojektowana jako wyraźny monument masoński.

Po jej bokach stoją dwa obeliski, które reprezentują Jachin i Boaz - dwie kolumny, które według tradycji stały u wejścia do Świątyni Salomona w Jerozolimie.

Te dwa filary to centralny i głęboki symbol w wolnomularstwie, oznaczający siłę, stabilność oraz bramę do wiedzy tajemnej. Umieszczenie ich w tym miejscu było bardzo celowym i czytelnym sygnałem przekonań filozoficznych Monteira.

Portal dos Guardiães (Portal of the Guardians) to jedna z najbardziej widowiskowych konstrukcji na terenie posiadłości, położona naprzeciwko Tarasu Światów Niebiańskich. Ta imponująca budowla składa się z dwóch wież połączonych półkolistym pasażem lub pawilonem, w którym znajduje się centralny punkt widokowy.

Podobnie jak wiele innych obiektów w Regaleira, jego wygląd jest zwodniczy. Nie jest to główne wejście do posiadłości, lecz symboliczny „próg" prowadzący do jej najgłębszych tajemnic. Został pomyślany przez Monteira i Maniniego jako świadomy krok ze świata egzoterycznego (zewnętrznego) ogrodów do świata ezoterycznego (wewnętrznego) wtajemniczenia.

Jego prawdziwą, ukrytą funkcją jest sprytne zamaskowanie jednego z głównych wejść do Percursos Subterrâneos. Wewnątrz konstrukcji ukryty jest tunel, który prowadzi bezpośrednio do środkowego poziomu Studni Wtajemniczenia (Poço Iniciático), stanowiąc kolejne ogniwo w złożonej sieci podziemnej posiadłości.

U podstawy portalu znajduje się zbiornik i fontanna ozdobiona dwiema postaciami strażników - Trytonów. Cała przestrzeń została również genialnie zaprojektowana jako teatr na wolnym powietrzu, gdzie dziedziniec oferuje mnóstwo miejsca dla publiczności, a kształt budowli zapewnia korzystną akustykę.

Portal dos Guardiães

Nasze najpopularniejsze przewodniki po Sintrze