Malownicze miasteczko Sintra rozbudza wyobraźnię jak żadne inne miejsce w Portugalii. Od spowitych mgłą lasów po smagane wiatrem klify, Sintra przywołuje poczucie dzikiego romantyzmu, któremu dorównuje tylko ekstrawagancka architektura rozsiana po całym miasteczku.

Miasteczko celebruje swoje dziewiętnastowieczne romantyczne dziedzictwo: wystawne pałace i niezwykłe wille epatują fantazyjnymi, teatralnymi detalami. Najsłynniejszy jest barwny Palácio da Pena, ale równie fascynujące są inspirowany architekturą arabską Palácio de Monserrate i mistyczne ogrody Quinta da Regaleira.

Zejście z utartych turystycznych szlaków odsłania inne oblicze Sintry: gęste lasy, poszarpane wybrzeże, ustronne miejsca kultu i zachwycające punkty widokowe, które czekają na odważnych podróżnych.

Sintrę większość osób odwiedza tylko na jednodniowej wycieczce z Lizbony, ale tak krótka wizyta ledwie muska powierzchnię. Żeby naprawdę zanurzyć się w magii Sintry, trzeba zostać dłużej. W tym przewodniku opisuję najlepsze zabytki i atrakcje Sintry, żebyś mógł jak najlepiej wykorzystać czas na miejscu.

Palácio da Pena

Barwny, bajkowy zamek wieńczący najwyższy szczyt wzgórz Sintry. To arcydzieło dziewiętnastowiecznego romantyzmu jest olśniewającą fantazją pełną kopuł, blanków i pastelowych barw, jakby żywcem wyjętą z baśni - przewodnik po pałacu Pena

Quinta da Regaleira

Gotycka willa z ogrodami pełnymi ezoterycznej symboliki i legend o templariuszach. Jej sercem jest Studnia Inicjacyjna, odwrócona wieża symbolizująca wędrówkę w ciemność i odrodzenie, prowadząca dalej do systemu jaskiń - przewodnik po Quinta da Regaleira

Castelo dos Mouros

Prastara mauretańska twierdza górująca nad Sintrą z najwyższych szczytów. Wejdź na jej obwarowane mury i wieże, żeby zobaczyć te same panoramy, które przez wieki strzegły tego regionu - przewodnik po Castelo dos Mouros

Palácio Nacional de Sintra

Rozpoznasz go od razu po dwóch olbrzymich stożkowych kominach wyrastających nad Sintrą. To najlepiej zachowany średniowieczny pałac królewski w Portugalii, przez niemal pięć stuleci dom portugalskiej rodziny królewskiej.

Palácio de Monserrate

Egzotyczny i romantyczny pałac słynący z misternej, koronkowej kamieniarki inspirowanej wzorami indyjskimi i mauretańskimi. Ta ukryta perła to spokojna ucieczka od utartych szlaków Sintry - przewodnik po Monserrate

Convento dos Capuchos

Całkowite przeciwieństwo pałaców: ten skromny klasztor z XVI wieku wbudowano wprost w granit i korek okolicznego lasu. Panuje tu surowa, skłaniająca do zadumy atmosfera, świadectwo prostszego życia - przewodnik po Convento dos Capuchos

Palácio Biester

Arcydzieło późnego romantyzmu z teatralnymi wnętrzami. Odkryjesz tu mroczny, artystyczny azyl pełen misternej snycerki i witraży, otoczony bujnym parkiem botanicznym.

Cabo da Roca

Najdalej na zachód wysunięty punkt kontynentalnej Europy, surowy i smagany wiatrem cypel, gdzie granitowe klify opadają wprost do nieokiełznanego Atlantyku - przewodnik po Cabo da Roca.

Odkrywanie okolic Sintry
Choć to pałace przyciągają do Sintry najwięcej osób, otaczający je park przyrody Serra de Sintra kryje mnóstwo kolejnych skarbów. Ten zjawiskowy krajobraz zalesionych wzgórz i poszarpanego wybrzeża najlepiej zwiedza się samochodem, a taka wyprawa pokazuje region z zupełnie innej strony.

Wybrzeże Atlantyku O charakterze tutejszego wybrzeża decydują potężne fale i strzeliste klify, a jego kulminacją jest Cabo da Roca, najdalej na zachód wysunięty punkt kontynentalnej Europy. Wzdłuż tego wybrzeża znajdziesz cały ciąg wspaniałych plaż, od dzikich, surferskich brzegów Praia do Guincho i Praia Grande po ustronne, naturalne piękno Praia da Ursa i otoczone klifami piaski Praia da Adraga. Wybrzeże usiane jest też urokliwymi nadmorskimi miejscowościami, w tym malowniczą wioską Azenhas do Mar i popularnym nadmorskim miasteczkiem Praia das Maçãs, które łączy z Sintrą tradycyjny tramwaj.

Azenhas do Mar

Praia das Maçãs

Kiedy ruszymy znad wybrzeża w głąb lądu, odsłaniają się przed nami gęste lasy i spektakularne punkty widokowe. Widokowa droga N247 wije się wśród wzgórz i łączy wiele z tych miejsc. Głęboko w lesie ukryty jest skromny Convento dos Capuchos, klasztor zbudowany w zgodzie z naturą. Jeden z najlepszych widoków czeka w Santuário da Peninha, niewielkiej kaplicy przycupniętej na skalistym występie, skąd rozciąga się zapierająca dech panorama całego wybrzeża.

Na trasie z Lizbony do Sintry napotkasz okazały Palácio de Queluz, pełen przepychu XVIII-wieczny pałac, który służył portugalskiej rodzinie królewskiej za wystawną letnią rezydencję.

Mapa atrakcji Sintry
Poniższa interaktywna mapa pokazuje położenie wszystkich tych atrakcji. Zielone znaczniki oznaczają atrakcje w samej Sintrze, a niebieskie te w okolicznym regionie. (Uwaga: oddal widok, żeby zobaczyć wszystkie punkty)

Atrakcje Sintry: 1) Palácio da Pena 2) Quinta da Regaleira 3) Castelo dos Mouros 4) Palácio de Monserrate 5) Palácio Nacional de Sintra 6) Palácio Biester 7) Palácio de Seteais 8) Vila Sassetti 9) Chalet da Condessa d'Edla
Atrakcje regionu Sintry: 10) Cabo da Roca 11) Palácio de Queluz 12) Convento dos Capuchos 13) Capela da Peninha 14) Praia das Maçãs 15) Praia do Guincho 16) Praia da Ursa 17) Praia Grande 18) Praia da Adraga 19) Azenhas do Mar 20) droga N247

Piękny Palácio Nacional da Pena to zawsze największa atrakcja jednodniowej wycieczki do Sintry

Typowa jednodniowa wycieczka do Sintry obejmuje rano Palácio da Pena i Castelo dos Mouros (jeśli starczy czasu), potem obiad w historycznym centrum, a w dalszej części dnia Quinta da Regaleira. Zamiast Castelo dos Mouros możesz wybrać Palácio Nacional de Sintra, który stoi w samym centrum miasteczka. Inna opcja to spędzić więcej czasu na terenie parku przy Palácio da Pena i odpuścić Castelo dos Mouros (albo Palácio Nacional de Sintra).

Palácio da Pena to największa atrakcja dnia, ale potrafi być tam potwornie tłoczno. Warto wybrać się do Palácio da Pena jak najwcześniej, żeby uniknąć największych tłumów w szczycie sezonu (od 10:30 do 15:00). W Quinta da Regaleira rano zawsze jest tłoczno, za to po południu (po 15:00) jest zwykle spokojniej.

Ważna uwaga o biletach do pałacu Pena: wstęp do sal reprezentacyjnych pałacu Pena wymaga biletu z wcześniej zarezerwowaną godziną wejścia. W szczycie sezonu bilety na najpopularniejsze godziny rozchodzą się z dużym wyprzedzeniem, więc koniecznie kup je przed wyjazdem. Bilety na konkretną godzinę kupisz tutaj, w GetYourGuide.

Jeśli zależy ci na dniu z dala od tłumów turystów, rozważ Palácio de Monserrate, Palácio Biester i Palácio Nacional de Sintra. Palácio de Monserrate zachwyca urodą, która spokojnie dorównuje pałacowi Pena, a Palácio Biester ma mistyczny, gotycki klimat zbliżony do Quinta da Regaleira, bo oba zaprojektował ten sam architekt.

Dłuższy pobyt w Sintrze
Jeśli masz to szczęście, że planujesz dłuższy wyjazd do Sintry, polecam taki plan:
• Dzień 1) Palácio da Pena (jak najwcześniej), Parque da Pena i Castelo dos Mouros.
• Dzień 2) Palácio de Monserrate, Palácio Nacional de Sintra i Quinta da Regaleira.
• Dzień 3) Przejazd tramwajem do Praia das Maçãs, spacer na Praia Grande, a potem wyprawa na Cabo da Roca o zachodzie słońca. Jeśli masz samochód, trzeciego dnia zmieścisz jeszcze Convento dos Capuchos, punkt widokowy Capela da Peninha i przejażdżkę malowniczą drogą N247.

W dalszej części tego przewodnika opisuję najciekawsze zabytki i atrakcje Sintry.

Po dwudziestu pięciu latach wizyt wiem, jak męczący potrafi być dzień w Sintrze. Dobrze poprowadzona wycieczka zdejmuje ci to z głowy. Oto wycieczki po Sintrze, z których sam korzystałem i które z czystym sumieniem polecam znajomym i rodzinie:

Powyższe linki są linkami afiliacyjnymi, co oznacza, że dostaję niewielką prowizję, jeśli przez nie zarezerwujesz, bez żadnych dodatkowych kosztów dla ciebie. Bardzo to doceniam, bo dzięki temu ta strona działa i pozostaje darmowa.

Palácio da Pena to najpełniejszy wyraz XIX-wiecznego romantyzmu, prywatna fantazja króla-artysty, Ferdynanda II. Przekształcił on ruiny XVI-wiecznego klasztoru, mocno zniszczonego podczas trzęsienia ziemi w 1755 roku, w wystawny pałac, który sam zaprojektował w stylu celebrującym wyobraźnię i uczucia. Z jego jaskrawożółtych i czerwonych tarasów rozciąga się szeroki widok na Serra de Sintra i dalej, na Atlantyk, a najlepiej podziwiać go z Tarasu Królowej.

Spacer wokół pałacu odsłania eklektyczną mieszankę stylów, od neogotyckich wież po neomanuelińską kamieniarkę sławiącą portugalską epokę wielkich odkryć. Najbardziej efektowny jest umieszczony nad bramą posąg Trytona, mitologicznej postaci, pół człowieka, pół ryby, symbolizującej stworzenie świata.

Posąg Trytona.

W sercu pałacu zachowały się manueliński krużganek i kaplica dawnego klasztoru, a w niej delikatny alabastrowy ołtarz dłuta słynnego rzeźbiarza Nicolau Chanterene'a.

Wnętrza starannie zachowano w takim stanie, w jakim były w 1910 roku, ostatnim roku portugalskiej monarchii. Każde pomieszczenie to bogata opowieść o życiu dworu. Na uwagę zasługują pełna przepychu Wielka Sala, bogato zdobiona Sala Arabska z misternymi malowanymi złudzeniami optycznymi oraz prywatne komnaty króla Karola I i królowej Amelii. Można nawet zajrzeć do dawnych kuchni, które pokazują, jak na co dzień funkcjonowała ta wyjątkowa królewska rezydencja.
Powiązane artykuły: Palácio da Pena

Kuchnia pałacowa

Parque da Pena to arcydzieło romantyzmu w takim samym stopniu jak pałac, który otacza. Kierując się tymi samymi ideałami, król Ferdynand II przekształcił te wzgórza w zalesiony krajobraz, odzwierciedlający dziewiętnastowieczną fascynację naturą. Stworzył ogromną kolekcję botaniczną, sprowadzając gatunki z całego świata. Dziś w parku rosną strzeliste sekwoje z Ameryki Północnej, bujne paprocie drzewiaste z Australii i Nowej Zelandii oraz barwne kamelie z Azji, a wszystkim doskonale służy wyjątkowy mikroklimat Sintry.

Krajobraz zaprojektowano z ogromną starannością: kręte ścieżki, ukryte polany i zaskakujące punkty widokowe miały tworzyć wyidealizowaną wersję dzikiej przyrody. Na terenie parku znajduje się najwyższy punkt Serra de Sintra, Cruz Alta (Wysoki Krzyż), z którego na wysokości 529 metrów roztacza się zapierająca dech w piersiach panorama 360 stopni na cały region. Jednak to bardziej oddalone Alto do Chá (Herbaciane Wzgórze) oferuje najlepszy, niczym niezasłonięty widok na Palácio da Pena i odległe wybrzeże.

Widok z Alto do Chá

W głębi parku odkryjesz spokojną Dolinę Jezior z pięcioma połączonymi ze sobą stawami i pseudośredniowiecznymi domkami dla kaczek, a także czuwający nad okolicą spiżowy Posąg Wojownika. Osobną atrakcją jest Chalet da Condessa d'Edla, urokliwy domek w stylu alpejskim zbudowany dla drugiej żony Ferdynanda, Elise Hensler. Jego niezwykła, wyłożona korkiem elewacja i kameralna forma stanowią wspaniały kontrast dla przepychu pałacu.

Chalet da Condessa d'Edla

Quinta da Regaleira to zagadkowa posiadłość, w której architektura i krajobraz przesiąknięte są symboliką i tajemnicą. Autorem tego prywatnego projektu był zamożny António Monteiro, który z pomocą włoskiego architekta Luigiego Maniniego stworzył założenie odzwierciedlające jego fascynację tradycjami ezoterycznymi, w tym templariuszami i alchemią.

Główna rezydencja posiadłości to efektowny popis architektury neomanuelińskiej, z gotyckimi pinaklami, gargulcami i ośmioboczną wieżą. Przylega do niej bogato zdobiona katolicka kaplica, ale prawdziwe sekrety posiadłości kryją się w jej ogrodach.

Teren posiadłości to labirynt odkryć, zaprojektowany tak, by poprowadzić zwiedzających symboliczną drogą. Ukryta sieć tuneli i grot łączy wiele kluczowych elementów założenia, takich jak Jezioro Wodospadu czy Portal Strażników.

Największe wrażenie robi Poço Iniciático, czyli niesamowita Studnia Inicjacyjna. Nie jest to studnia na wodę, lecz odwrócona wieża schodząca 27 metrów w głąb ziemi. Jej spiralne schody mają dziewięć platform, co uważa się za nawiązanie do dziewięciu kręgów piekła u Dantego. Zejście symbolizuje wędrówkę w ciemność, a droga w górę przez tunele oznacza odrodzenie w świetle.

Quinta da Regaleira

Studnia Inicjacyjna (Poço Iniciático) w Quinta da Regaleira

Palácio Nacional de Sintra rozpoznasz natychmiast po dwóch potężnych stożkowych kominach wznoszących się nad kuchniami; to najlepiej zachowana średniowieczna rezydencja królewska w Portugalii. Pałac stoi w sercu starego miasta i był nieprzerwanie zamieszkiwany przez portugalskich władców od początku XV do końca XIX wieku, co czyni go najdłużej zamieszkiwanym ze wszystkich pałaców królewskich. Jego długą historię widać w harmonijnym połączeniu stylów gotyckiego, manuelińskiego i mauretańskiego.

Choć bielone mury pałacu wyglądają stosunkowo skromnie, prawdziwe skarby kryją się w rozbudowanym ciągu sal reprezentacyjnych. Najwspanialsza jest Sala dos Brasões (Sala Herbowa), okazałe wnętrze ozdobione herbami 72 najważniejszych portugalskich rodów szlacheckich, skupionymi wokół emblematu króla Manuela I.

Jednym z głównych punktów zwiedzania jest Sala dos Cisnes (Sala Łabędzi), na której suficie pięknie namalowano 27 różnych łabędzi. Równie fascynująca jest Sala das Pegas (Sala Srok), której sufit zdobi 146 srok, co było odpowiedzią króla Jana I na dworskie plotki.

Gotycka elewacja Palácio Nacional de Sintra

Sala dos Brasões

Rozpięty na dwóch wysokich grzbietach Serra de Sintra, Castelo dos Mouros stanowi surowy i fascynujący kontrapunkt dla wystawnych pałaców. To nie rezydencja królewska, lecz potężna twierdza wojskowa, której początki sięgają VIII i IX wieku, czasów okupacji mauretańskiej. Jej rola była przede wszystkim strategiczna: strzec ziem uprawnych wokół Sintry i wypatrywać na morzu okrętów najeźdźców.

Najbardziej rzucającym się w oczy elementem zamku są kamienne mury obronne, poprzecinane warownymi basztami, które wiją się przez granitowy krajobraz. Te smagane wiatrem blanki rozmieszczono strategicznie, by zapewniały rozległy widok na cały region.

Po chrześcijańskiej rekonkwiście w XII wieku zamek popadł w ruinę, a nowe życie tchnął w niego w XIX wieku król Ferdynand II. Kazał odbudować mury, ale nie do celów militarnych, tylko po to, by stały się efektownym historycznym akcentem w krajobrazie jego Parque da Pena. Najwyższą wieżę nazwano Torre Real (Wieża Królewska); stała się ona ulubionym miejscem króla Ferdynanda, który po pokonaniu 227 stopni na szczyt często zaszywał się tu, by malować.
Powiązane artykuły: Castelo dos Mouros

Mauretański zamek góruje nad Sintrą

Torre Real i widok na Palácio da Pena

Palácio de Monserrate to egzotyczna, romantyczna willa, a zarazem spokojna odskocznia od tłoczniejszych zabytków Sintry. Ten olśniewający budynek był dziełem sir Francisa Cooka, zamożnego angielskiego przemysłowca z XIX wieku, który urządził sobie letnią rezydencję w miejscu wychwalanym niegdyś przez poetę lorda Byrona. Pałac słynie z misternej, koronkowej kamieniarki, mocno inspirowanej architekturą Indii i świata mauretańskiego. Efektem jest delikatna, baśniowa konstrukcja pełna kopuł, kopułek i wyrafinowanych łuków.

Wnętrze jest równie dopracowane, zaprojektowane wokół centralnej ośmiobocznej rotundy, z której wychodzą główne skrzydła pałacu. Tę okazałą salę, podobnie jak Salę Muzyczną czy Bibliotekę, wypełniają misterne sztukaterie i geometryczne wzory, które tworzą lekką, pełną światła atmosferę.

Ogrody pałacowe uchodzą za arcydzieło sztuki ogrodowej i należą do najbogatszych kolekcji botanicznych w Portugalii. Teren pomysłowo podzielono na strefy geograficzne, dzięki czemu można przejść z ogrodu meksykańskiego z kaktusami i jukami do ogrodu japońskiego z kameliami i bambusem. W kolekcji znajdziesz bujne paprocie drzewiaste z Australii, rododendrony z Himalajów i romantyczną ruinę kaplicy.
Powiązane artykuły: Palácio de Monserrate

Piękne rzeźbienia w kamieniu we wnętrzu Monserrate

Ruínas da Capela de Monserrate, z wiekowymi drzewami porastającymi mury kaplicy

Convento dos Capuchos, skromne i uduchowione miejsce odosobnienia ukryte głęboko w zalesionych wzgórzach, stanowi uderzający kontrast wobec przepychu pałaców Sintry. Ten surowy klasztor franciszkański, założony w XVI wieku, ucieleśnia wiarę w życie w skrajnym ubóstwie i w harmonii ze światem przyrody. Niewielki kompleks wbudowano wprost w granitowy krajobraz, a poszczególne budowle zaprojektowano tak, by wtapiały się w otaczające skały i wiekowe drzewa, ingerując w środowisko w minimalnym stopniu.

Najbardziej charakterystyczny jest tu korek, którym wyłożono spartańskie cele i maleńkie kaplice, stąd przydomek „Korkowy Klasztor”. Architektura jest celowo miniaturowa: niskie przejścia każą odwiedzającym schylić głowę w geście pokory, a ciasne cele mieszczą zaledwie jedną osobę. Nad jednym z wejść widnieje wykuty w kamieniu napis: „gdzie kończy się świat, a zaczyna niebo”. Nawet główną kaplicę zbudowano wokół olbrzymiego granitowego głazu, całkowicie wpisując klasztor w otoczenie.

Klasztor opuszczono w 1834 roku po kasacie zakonów i od tego czasu powoli pochłania go las, co tworzy spokojną, skłaniającą do refleksji atmosferę. Jeśli chcesz poznać inną stronę historii Sintry, tę cichą i kontemplacyjną zamiast królewskiego splendoru, to niepozorne miejsce zapadnie ci w pamięć na długo.
Powiązane artykuły: Convento dos Capuchos

Potężne głazy i wiekowe drzewa Convento dos Capuchos

Kaplica pod ogromnym głazem

Palácio de Seteais, elegancki przykład architektury neoklasycystycznej, powstał pod koniec XVIII wieku dla holenderskiego konsula. Dziś działa jako luksusowy hotel, ale osoby, które w nim nie nocują, także mogą zwiedzić piękne ogrody i taras.

Pałac tworzą dwa skrzydła połączone okazałym łukiem triumfalnym, wzniesionym dla upamiętnienia wizyty królewskiej w 1802 roku. Ten łuk słynie z tego, że z jednej strony kadruje idealny widok na odległy Palácio da Pena, a z drugiej na dolinę, co czyni go popularnym miejscem na zdjęcia. Możesz też pospacerować po zadbanych ogrodach z misternymi labiryntami z bukszpanowych żywopłotów i drzewkami cytrynowymi.

Cabo da Roca to najdalej na zachód wysunięty punkt kontynentalnej Europy, spektakularny przylądek, na którym poszarpane klify wznoszą się ponad 140 metrów nad wzburzonym Atlantykiem. Przez stulecia ten surowy, smagany wiatrem krajobraz uchodził za koniec świata. Miejsce to wyznacza kamienny pomnik zwieńczony krzyżem, z wykutymi na nim słynnymi słowami portugalskiego poety Luísa de Camõesa: „Gdzie kończy się ziemia i zaczyna morze”.

Nad Cabo da Roca góruje ikoniczna osiemnastowieczna latarnia morska, ale to nie budowle są tu najważniejsze, lecz ogromne siły natury. To obowiązkowy przystanek dla każdego, kto chce poczuć dzikie piękno portugalskiego wybrzeża i stanąć na samym skraju kontynentu europejskiego.
Powiązane artykuły: przewodnik po Cabo da Roca

Cabo da Roca z potężną latarnią morską w tle

Wizyty w Sintrze nie sposób uznać za udaną, jeśli nie spróbuje się Queijada de Sintra, najstarszego z tutejszych słodkich przysmaków. To małe, okrągłe ciastko ma rodowód sięgający średniowiecza i pozwala poznać wyjątkowy smak regionu.

Queijada składa się ze słodkiego, zwartego nadzienia ze świeżego sera (queijo fresco), cukru i jajek, lekko oprószonego cynamonem. Wyróżnia ją cienki jak papier, kruchy koszyczek z ciasta, który przyjemnie chrupie w kontraście z miękkim środkiem.

Sprzedaje je wiele lokalnych kawiarni, ale najsłynniejszym i najbardziej historycznym producentem jest Casa Piriquita, rodzinna cukiernia w centrum miasteczka, która od 1862 roku korzysta z sekretnej receptury.

Praia das Maçãs to urocze nadmorskie miasteczko, którego plaża jest największą i najłatwiej dostępną spośród plaż w okolicy Sintry. Ta szeroka zatoka ze złocistym piaskiem jest popularnym celem letnich wyjazdów, zwłaszcza dla rodzin, a w miasteczku nie brakuje restauracji rybnych i kawiarni. Nazwa, czyli „Plaża Jabłek”, wzięła się stąd, że jabłka z sadów w głębi lądu wpadały do strumienia, a fale wyrzucały je na brzeg.

Częścią uroku tego miejsca jest sama podróż. Sintrę z Praia das Maçãs łączy zabytkowy tramwaj, który leniwie pokonuje 13-kilometrową trasę. Ta przyjemna przejażdżka w starych drewnianych wagonach wiedzie przez malownicze tereny wiejskie i pokazuje region z zupełnie innej perspektywy.
Powiązane artykuły: przewodnik po Praia das Maçãs

Praia das Maçãs to fantastyczna plaża

Uroczy tramwaj łączący Sintrę z Praia das Maçãs

Położone na szczycie efektownej skalnej ostrogi, na wysokości 488 metrów, Santuário da Peninha jest chyba najbardziej spektakularnym punktem widokowym w całej Serra de Sintra. Przy bezchmurnej pogodzie panorama obejmuje pełne 360 stopni, od wybrzeży Cascais i Ericeiry po półwysep Arrábida na południe od Lizbony.

Samo miejsce to osobliwe połączenie sacrum z romantyzmem. Znajduje się tu niewielka, siedemnastowieczna Capela de Nossa Senhora da Peninha, zbudowana w miejscu, w którym miała objawić się Matka Boska. Obok stoi pusta skorupa nieukończonego domku w stylu romantycznym z 1918 roku, która dodaje temu smaganemu wiatrem miejscu tajemniczości.

Na szczyt dojedziesz tylko samochodem, ale zapierające dech widoki wynagradzają nadłożenie drogi, a wycieczkę łatwo połączyć z malowniczym przejazdem drogą N247.

Santuário da Peninha

Widok na wybrzeże Sintry z Peninhy

Palácio de Queluz to wspaniały osiemnastowieczny pałac, jeden z ostatnich wielkich obiektów w stylu rokoko zaprojektowanych w Europie. Leży między Lizboną a Sintrą i powstał nie jako formalna siedziba władzy, lecz jako wystawna letnia rezydencja króla Pedra III, przeznaczona do wypoczynku i rozrywki.

Wnętrza pałacu to popis bujnej artystycznej wyobraźni. W wystawnej Sali Tronowej, ze złoconymi snycerskimi dekoracjami i lustrzanymi ścianami, odbywały się wielkie bale, a elegancka Sala Muzyczna była miejscem koncertów i oper. Pałac ma jednak także bardziej ponurą historię. Stał się miejscem odosobnienia królowej Marii I po śmierci jej męża i w okresie jej ciężkiej choroby psychicznej. Queluz był też ostatnią rezydencją portugalskiej rodziny królewskiej, zanim w 1807 roku uciekła ona do Brazylii przed nacierającą armią Napoleona.

Równie imponujące są okazałe ogrody w stylu francuskim. Zobaczysz w nich misterne partery ogrodowe, fontanny i rzeźby. Największą atrakcją jest Canal dos Azulejos, wielki kanał wyłożony niebiesko-białymi kafelkami azulejos, który można było napełnić wodą, by dwór królewski mógł pływać łódkami.

Największe atrakcje Palácio de Queluz to ogrody i zewnętrzna bryła pałacu

Sala dos Embaixadores (Sala Ambasadorów)

Jeśli szukasz jednej z najbardziej widowiskowych i dzikich plaż na wybrzeżu Sintry, Praia da Ursa będzie miejscem nie do zapomnienia. Odludne położenie u podnóża stromych klifów sprawia, że wciąż pozostaje spokojną oazą z dala od bardziej zatłoczonych zakątków regionu.

Plaża wzięła nazwę od potężnych ostańców skalnych, czyli fragmentów twardszej skały, które oparły się nieustannej sile atlantyckich fal. Jedna z tych formacji, „Rocha da Ursa”, ma podobno przypominać niedźwiedzicę (po portugalsku ursa) chroniącą swoje młode.

Dotarcie do tej ustronnej zatoczki jest częścią przygody. Trzeba przejść nierównymi, gruntowymi ścieżkami, a potem zejść stromą drogą po zboczu klifu, miejscami pomagając sobie rękami. Solidne buty to absolutna podstawa. Najlepsze jest dojście widokowym szlakiem nadmorskim o długości 1,7 km z Cabo da Roca, dzięki czemu plaża staje się świetnym, pełnym przygody dodatkiem do wizyty w najdalej na zachód wysuniętym punkcie Europy.

Praia da Ursa to malownicza plaża zwrócona ku potężnemu Oceanowi Atlantyckiemu.

Jeśli masz samochód, przejazd drogą N247 między wioską Azóia a miastem Cascais należy do najbardziej satysfakcjonujących tras widokowych w regionie.

Droga zaczyna się wysoko na wzgórzach Serra de Sintra, wije się i opada wśród chłodnych, gęstych lasów, aż nagle otwiera się na spektakularne wybrzeże. Z tego odcinka roztaczają się wspaniałe panoramy smaganych wiatrem klifów i Atlantyku. Największą atrakcją jest odcinek biegnący wzdłuż rozległej, piaszczystej Praia do Guincho, plaży słynącej z potężnych fal. Dalej droga prowadzi wzdłuż brzegu i dociera do uroczego nadmorskiego kurortu Cascais.
Powiązane artykuły: Najlepsze trasy samochodowe w regionie Lizbony

Câmara Municipal de Sintra (ratusz w Sintrze) to wspaniałe zwieńczenie charakterystycznej dla miasteczka architektury romantyzmu. Oddany do użytku w 1909 roku gmach użyteczności publicznej to fantazja w stylu neomanuelińskim, czerpiąca inspirację ze złotego wieku portugalskich odkryć geograficznych.

Najbardziej rzuca się w oczy efektowna centralna wieża, zwieńczona stożkowym dachem krytym dachówką, przypominającym baśniową wieżyczkę. Główna fasada jest równie bogata: ostrołuki, herb państwowy i ozdobna kamieniarka.

Ponieważ budynek nadal pełni funkcje administracyjne, wnętrza nie są udostępniane zwiedzającym. Warto jednak przyjrzeć się imponującej bryle z zewnątrz, tym bardziej że budynek stoi kilka minut spacerem od dworca kolejowego, w nowszej części miasta.